Obraz na płótnie Icon 80 x 120 cm

390⁰⁰ zł

Dostępność:24h

Koszt przesyłki kurierskiej po wpłacie na konto 19,00 zł
lub pobranie (płatne gotówką przy odbiorze towaru) 38,00 zł

Gdy moda stała się językiem pewności siebie

Pod koniec XX wieku kobiecy portret zaczął opowiadać o czymś więcej niż urodzie. W modzie lat 80. pojawiła się sylwetka, której trudno było nie zauważyć: szerokie ramiona, obszerne marynarki, mocna biżuteria, wyraziste rękawy i pewna siebie postawa. Narodziła się estetyka power dressing, a ubranie stało się wizualnym komunikatem siły, niezależności i pozycji.

Obraz na płótnie Icon 80 x 120 cm ma w sobie echo tamtej fascynującej zmiany, ale interpretuje ją językiem współczesnego malarstwa figuratywnego i ilustracji modowej.

Bohaterki obu portretów zajmują przestrzeń z niezwykłą swobodą. Nie pozują w klasycznym znaczeniu tego słowa. Siedzą nonszalancko, patrzą przed siebie, mają własny styl i wyrazistą osobowość. Ubranie staje się integralną częścią portretu. Obszerne rękawy, szerokie spodnie, mocno zarysowana marynarka, biała koszula czy biżuteria budują charakter postaci równie intensywnie jak spojrzenie i gest.

To właśnie dlatego nazwa Icon wydaje się tutaj tak naturalna.

Power dressing. Moda, która zmieniła kobiecą sylwetkę

Power dressing to jeden z najciekawszych rozdziałów historii mody XX wieku. Szczególnie silnie kojarzony z latami 80., pojawił się w momencie, kiedy coraz więcej kobiet zajmowało stanowiska w środowiskach zawodowych dotychczas zdominowanych przez mężczyzn.

Moda odpowiedziała na tę zmianę nową sylwetką.

Marynarki z wyraźnie zaznaczonymi ramionami, zdecydowane proporcje, szerokie rękawy, garnitury i mocna biżuteria zaczęły komunikować pewność siebie. Ubranie przestało pełnić wyłącznie funkcję estetyczną. Stało się sposobem zaznaczenia obecności.

I właśnie ten sposób myślenia o stroju jest niezwykle ciekawy w Icon.

W jednym portrecie odnajdujemy bardziej swobodną interpretację kobiecej siły. Obszerne rękawy i szerokie spodnie tworzą mocną sylwetkę, ale sposób siedzenia bohaterki pozostaje nonszalancki i artystyczny. W drugim pojawia się bardziej zdecydowana geometria marynarki, kontrast czerni i bieli oraz duża biżuteria.

Dwie różne estetyki prowadzą do tego samego rezultatu: kobieta nie jest tłem dla ubrania. To ubranie pomaga opowiedzieć o kobiecie.

Od ilustracji modowej do współczesnego portretu

Icon przywołuje również tradycję ilustracji modowej, w której wierne odtworzenie rzeczywistości nigdy nie było najważniejsze.

Ilustratorzy wydłużali sylwetki, powiększali rękawy, zmieniali proporcje i upraszczali tkaniny. Kilka zdecydowanych linii mogło wystarczyć do zaznaczenia marynarki, dłoni czy fałdy materiału. Liczyło się wrażenie, jakie wywołuje postać.

Podobną swobodę odnajdujemy tutaj.

Twarze zbudowano z miękkich plam koloru. Kontury pozostają miejscami szkicowe, tkaniny nie są fotograficznie odtworzone, a proporcje podporządkowano przede wszystkim kompozycji.

Dzięki temu Icon pozostaje gdzieś pomiędzy portretem, malarstwem figuratywnym a ilustracją modową.

I właśnie w tym tkwi jego siła.

Dwie kobiety. Dwie osobowości. Jedna kolekcja

Icon dostępny jest w dwóch modelach do wyboru.

Pierwszy portret operuje pudrowym różem, złamaną bielą, szarością i ziemistą zielenią. Mocno zarysowane rękawy, pasy i szerokie spodnie nadają sylwetce niezwykłą ekspresję. Jest w nim artystyczna swoboda, trochę bohemy i atmosfera modowego atelier.

Drugi buduje kompozycję na czerni, bieli, zgaszonej zieleni i ciepłym odcieniu terakoty. Marynarka i szerokie mankiety tworzą wyrazistą sylwetkę, a duże kolczyki stają się niemal graficznym elementem obrazu.

Każdy jest inny i każdy opowiada o kobiecej pewności siebie własnym językiem.

Jeden poprzez swobodę i nonszalancję, drugi poprzez zdecydowaną elegancję.

Dlatego można wybrać jeden model i stworzyć wokół niego całą aranżację albo zestawić oba portrety obok siebie. W duecie zaczynają prowadzić ze sobą wizualny dialog. Różne pozy, odmienne stroje i palety kolorystyczne spotykają się we wspólnym języku malarskim.

Nie są lustrzanym odbiciem. Są dwiema odsłonami tej samej idei.

80 x 120 cm. Format, który naprawdę ma znaczenie

Icon jest dużym obrazem. 80 cm szerokości i 120 cm wysokości pozwala potraktować go jako jeden z głównych elementów aranżacji.

Pojedynczy portret może zająć ścianę nad komodą, konsolą, w jadalni, sypialni czy gabinecie. Nie potrzebuje otoczenia wielu mniejszych dekoracji, ponieważ jego format, kolor i obecność postaci wystarczają do zbudowania mocnej kompozycji.

Jeszcze bardziej spektakularny efekt daje zestawienie obu modeli.

Dwa obrazy zawieszone obok siebie tworzą kompozycję o szerokości ponad 160 cm. Wówczas Icon zaczyna przypominać duży współczesny dyptyk, a ściana nabiera charakteru prywatnej kolekcji sztuki.

To rozwiązanie szczególnie dobrze sprawdzi się nad dużą sofą, długą komodą lub w przestronnym holu.

Okiem architekta wnętrz

Icon warto potraktować jak sztukę, a nie dekorację dopasowywaną do koloru mebli.

Oba warianty mają na tyle rozbudowaną paletę, że mogą stać się punktem wyjścia dla całego wnętrza. Pudrowy róż, terakota, oliwkowa zieleń, czerń, złamana biel i brązy pozwalają budować wokół nich aranżacje dalekie od monotonii.

Świetnym partnerem będzie ciemne drewno, fornir orzechowy, szkło, chrom, kamień oraz meble vintage. W bardziej eklektycznym wnętrzu można pozwolić sobie na pojedynczy fotel w burgundzie, zieleni czy czekoladowym brązie.

Przy dużej ścianie warto wykorzystać oba modele Icon. Dwie monumentalne kobiece sylwetki wprowadzą do wnętrza modę, kolor i osobowość, a cała kompozycja będzie bliższa apartamentowi kolekcjonera współczesnej sztuki niż klasycznie udekorowanemu salonowi.

Gdzie najlepiej zawiesić Icon?

Nad sofą, komodą lub konsolą, w jadalni, sypialni, gabinecie albo przestronnym holu. Dwa modele zestawione obok siebie będą szczególnie efektowne na dużej ścianie salonu.

Do jakich wnętrz pasuje Icon?

Do aranżacji Contemporary, European Eclectic i Modern Vintage oraz wnętrz inspirowanych modą, sztuką figuratywną i kolekcjonerskim designem XX wieku.

Ciekawostka / wiedza

Power dressing nie był wyłącznie trendem estetycznym. Był wizualnym zapisem zmian społecznych.

W latach 80. mocno zarysowane ramiona, garnitury, szerokie marynarki i zdecydowana biżuteria zaczęły budować nowy obraz kobiety. Strój miał komunikować kompetencję, niezależność i pewność siebie. Moda stała się narzędziem kreowania wizerunku w przestrzeni zawodowej i publicznej.

Co ciekawe, język tamtej dekady powraca również we współczesnej modzie. Przeskalowana marynarka, szerokie spodnie, mocny rękaw czy duża biżuteria nadal mają niezwykłą zdolność budowania sylwetki i charakteru.

Icon przenosi tę ideę na płótno. Nie opowiada wyłącznie o tym, co kobieta ma na sobie. Pokazuje, jak moda może stać się częścią osobowości.